اگرچه کشورهای غرب آفریقا با کمک جامعه بین المللی در محدود ساختن شیوع ویروس ابولا به پیشرفت هایی دست یافته اند، هنوز راه دراز و مبارزه سختی برای پایان دادن به آن پیش رو باقی مانده است. ولی کارشناسان بهداشت عمومی چندین درس از این حادثه آموخته اند که در محدود کردن شیوع ویروس ها در آینده مؤثر خواهند بود.

  • گردهم آوردن و ارائه اطلاعات معتبر. کارشناسان بهداشت عمومی باید اطلاعات دقیق را در اختیار رسانه ها قرار دهند و به سرعت اطلاعات نادرست را تصحیح کنند. درک نادرست از این بیماری بازماندگان ابولا در غرب آفریقا را در معرض بدنامی و ننگ قرار داد.
  • زیرساخت های بهداشتی سرعت شیوع یک ویروس همه گیر را کاهش می دهند. دسترسی به تجهیزات، واحدهای بیمارستان، کارکنان بهداشتی و برنامه های آموزشی می تواند به جلوگیری از شیوع بیماری های عفونی کمک کند. هر کشوری باید زیرساخت های پزشکی خود را در مناطقی که در مقابل بیماری های عفونی آسیب پذیرتر هستند، استحکام بخشد. پرزیدنت اوباما می گوید: “متوقف ساختن ابولا برای ایالات متحده یک اولویت است… ]ولی[ ما نمی توانیم این کار را به تنهایی به انجام برسانیم.”
  • حساسیت فرهنگی. تغییر، و نه منع آداب کفن و دفن که باعث شیوع ویروس ابولا می شوند، در پذیرش کمک امدادرسانان خارجی توسط کشورهای غرب آفریقا مؤثر واقع گشت. دیوید نابارو، فرستاده ویژه سازمان ملل در خصوص ابولا می گوید: “شما نمی توانید جایی بروید و انتظار داشته باشید که مردم آداب خود را ناگهان کنار بگذارند و کاری که شما از آنها می خواهید انجام دهند. آنها باید کاملاً متقاعد شوند که نیت شما خوب و خیر است.”
  • پیشگیری بهترین درمان است. پیتر داسزاک، بوم شناس بیماری ها و رئیس سازمان پژوهشی EcoHealth Allince گفت: “اگر ما از ویروس های همه گیر پیشی نگیریم، قربانی هایی خواهیم بود که در انتظار مورد بعدی نشسته ایم.” دانشمندان روی حیوانات تحقیق می کنند تا پیش بینی کنند کدام ویروس ها و باکتری ها ممکن است به عنوان تهدید بعدی برای انسان ها ظهور کنند. آنها نقشه ها را بررسی می کنند تا مکان بالقوه ظهور بعدی یک ویروس همه گیر را پیش بینی کنند.

با آموختن درس هایی از موارد اضطراری بهداشت عمومی، ما بهتر خواهیم توانست با آن مبارزه، و حتی از ظهور و شیوع یک ویروس همه گیر دیگر پیشگیری کنیم.