President Biden standing behind a lectern giving a press conference (© Evan Vucci/AP Images)
پرزیدنت بایدن در نخستین کنفرانس خبری ریاست جمهوری به پرسش های خبرنگاران در کاخ سفید پاسخ می دهد. (© Evan Vucci/AP Images)

احتمالاً خبرنگارانی را که در جلسات توجیهی تلویزیونی از مقامات کاخ سفید سؤال می پرسند و یا هنگام سفر با رئیس جمهوری در هواپیمای ایر فورس وان با او صحبت می کنند را دیده اید. چندین رسانه با توجه با نقش تاریخ ساز کامالا هریس، معاون رئیس جمهوری به عنوان نخستین زن و نخستین فرد از تبار جامائیكایی و هندی در این سمت، اخیراً گزارشگران اضافی را برای پوشش دادن او استخدام كردند.

بیشتر این خبرنگاران به انجمن خبرنگاران کاخ سفید تعلق دارند. برای بیش از صد سال، این انجمن با تشویق روزنامه نگاران عضو به تهیه گزارش های دقیق درباره رئیس جمهوری و معاون رئیس جمهوری، به ایجاد شفافیت در بالاترین سطح دولت آمریکا کمک کرده است.

قانون اساسی ایالات متحده در متمم اول آزادی مطبوعات، بستر دموکراسی آمریکایی را تضمین می کند. اعضای این انجمن با گزارش در مورد کاخ سفید از این آزادی استفاده می کنند.

مهم است که این انجمن و ۴۰۰ عضو آن که برای رسانه های تلویزیونی، چاپی، رادیویی و اینترنتی اخبار تهیه می کنند، به طور مستقل از کاخ سفید کار می کند. اعضای این انجمن برای رسانه های مستقر در ایالات متحده و همه قاره های جهان، به استثنای جنوبگان کار می کنند.

استیون توما، مدیر عامل این انجمن و رئیس سابق آن می گوید که تنوع جغرافیایی روزنامه نگارانی که در جلسات توجیهی روزانه کاخ سفید شرکت می کنند، “یک نمونه عالی از قدرت آزادی مطبوعات [در] آمریکا است”.

ملاقات با مطبوعات

بنا به تارنمای این انجمن، خبرنگارانی که كاخ سفید را پوشش می دادند در ۱۹۱۴ برای جلوگیری از رئیس جمهور وودرو ویلسون که پس از انتشار نظراتی که وی خصوصی تلقی می کرد آنها را به پایان دادن به کنفرانس های خبری تهدید کرده بود، این انجمن را تشکیل دادند.

نخستین اقدامی که این سازمان نوپا انجام داد حصول اطمینان از این بود که فقط خبرنگاران معتبر بتوانند در  کنفرانس های خبری کاخ سفید حضور یابند. توما گفت، پیش از آن، خبرچینان بورس سهام به این جلسات می رفتند تا بر اساس سخنان رئیس جمهوری به سود مالی دست یابند.

People holding cameras surrounding President Kennedy's desk (Robert Knudsen/John F. Kennedy Presidential Library and Museum/NARA)
پرزیدنت جان اف کندی طی بحران موشکی کوبا در اکتبر ۱۹۶۲ از دفتر ریاست جمهوری یک جلسه مطبوعاتی برگزار می کند. (Robert Knudsen/John F. Kennedy Presidential Library and Museum/NARA)

این انجمن از زمان تاسیس برای گسترش دسترسی و پشتیانی از گزارشگری تلاش کرده است. این انجمن در صورت نیاز به اعضای خود در دادگاه خدمات حقوقی ارائه می دهد؛ جایگاه خبرنگاران را در اتاق کنفرانس خبری کاخ سفید تعیین می کند؛ و به نوبت تصمیم می گیرد که کدام روزنامه نگاران می توانند رئیس جمهوری را دنبال کنند. توما گفت، این گروه مطبوعاتی که از ۱۳ تا ۲۰ روزنامه نگار تشکیل می شود، رویدادها را پوشش می دهند و گزارشاتی را برای استفاده بقیه روزنامه نگاران تهیه می کنند. او گفت: “این فرآیند وجود دارد زیرا ما نمی توانیم كل گروه مطبوعات چند صد نفری را در هواپیمای رئیس جمهوری  یا در اتاق کنفرانس خبری جای دهیم.”

حضور گرد میز

توما گفت، برای پوشش دادن کاخ سفید لازم نیست به این انجمن بپیوندید، اما اکثر روزنامه نگاران این کار را انجام می دهند.

توما اذعان می کند که در گذشته مدیریت عضویت در این انجمن همیشه به طور عادلانه انجام نمی گرفت. در ابتدا همه اعضای این انجمن را مردان سفیدپوست تشکیل می دادند. بر اساس تحقیقاتی که این انجمن در مورد تاریخچه خود انجام می دهد، اولین عضو زن احتمالاً کورا ریگبی از روزنامه کریسچن ساینس مانیتور بود که در سال های دهه ۱۹۲۰به عضویت درآمد.

President Truman speaking to reporters while they take notes (Abbie Rowe/National Park Service via Harry S. Truman Presidential Library and Museum/NARA)
پرزیدنت هری س. ترومن در ماه اوت ۱۹۱۵ در دفتر ریاست جمهوری با خبرنگاران صحبت می کند. (Abbie Rowe/National Park Service via Harry S. Truman Presidential Library and Museum/NARA)

اگر چه این انجمن عضویت خبرنگار هری س. مک آلپین جونیور از انجمن ناشران ملی سیاهپوست را رد کرده بود، در سال ۱۹۴۴ با دعوت پرزیدنت فرانکلین دلانو روزولت به کاخ سفید به نخستین سیاهپوستی تبدیل گشت که کنفرانس خبری در دفتر ریاست جمهوری را پوشش داد. در ۲۰۱۴، این انجمن یک بورسیه تحصیلی را به یادبود مک آلپین نامگذاری كرد و به وی عضویت پس از مرگ اعطا كرد.

توما گفت: “این یک یادآوری بزرگ و مهم و اذعان به نقص عمیق و ایراد کار خودمان بود.”

بنا به تحقیقات این انجمن، لوئیس لوتیه به عنوان خبرنگار انجمن ناشران ملی سیاهپوست در واشنگتن جانشین مک آلپین شد و در سال ۱۹۵۱ به عنوان نخستین عضو سیاهپوست انجمن خبرنگاران کاخ سفید به این گروه مطبوعاتی پیوست.

امروزه، روزنامه نگاران برای واجد شرایط بودن برای عضویت در این انجمن باید کاخ سفید را به طور مرتب پوشش دهند و اخبار جمع آوری شده برای یک سازمان رسانه ای را مرتب گزارش دهند. متقاضی یا سازمان خبری همچنین می بایست توسط کمیته دائمی خبرنگاران کنگره معتبر شناخته شود. پنج عضو این کمیته روزنامه نگارانی هستند که توسط سایر روزنامه نگاران برای مدت دو سال انتخاب می شوند و برای خبرنگارانی که کنگره را پوشش می دهند، اعتبارنامه صادر می کنند.

تعلیم خبرنگاران آینده

این گروه از ۱۹۹۱ به این سو با اعطای بورس های تحصیلی به دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته روزنامه نگاری در دانشگاه های آمریکایی، به آموزش روزنامه نگاران آینده کمک کرده است.

سه مورد از بزرگترین بورس های تحصیلی این انجمن به دانشجویان دانشگاه هاوارد، یک دانشگاه تاریخی سیاهپوستان تعلق می گیرد. انجمن ملی روزنامه نگاران هیسپانیک و انجمن روزنامه نگاران آمریکایی آسیایی تبار برخی از دریافت کنندگان بورسیه تحصیلی را انتخاب می کنند.

این بورسیه ها به دانشجویان در تحصیل و آموزش در زمینه نحوه تهیه گزارش درباره سیاست، دولت یا سیاست خارجی کمک می کنند. رِدی ستی، دانشجوی دانشگاه امریکن در واشنگتن درباره افرادی داستان می نویسد که از نظر تاریخی به حاشیه رانده شده اند. او اخیراً بورسیه ای را از سوی دانشگاه و انجمن دریافت کرد که به او در تمرکز بر روزنامه نگاری تحقیقی کمک می کند.

این جایزه نه تنها شهریه او را پوشش می دهد، بلکه او را با یک مربی برای پوشش اخبار کاخ سفید جفت می کند. ستی گفت: “همیشه مطالب بیشتری برای آموختن وجود دارد. و من از آموختن چیزهای بیشتر در رشته ای که علاقه زیادی به آن دارم، بسیار هیجان زده هستم.”