با گذشت ۷۰ سال از پایان جنگ جهانی دوم، آمریکایی ها همچنان فداکاری های کسانی را گرامی می دارند که جان خود را در نبرد برای صلح، رفاه، و ثباتی که امروزه بخش های بسیاری از جهان از آن برخوردارند، فدا کردند. در ایالات متحده بنای یادبود اصلی برای این نسل یک اثر برجسته و نسبتا جدید در تفرجگاه ملی (National Mall) واشنگتن است.

بنای یادبود بیضی شکل جنگ جهانی دوم که در کنار درختان، چمن، و جاده قرار دارد. (کتابخانه کنگره)
نمای هوایی بنای یادبود ملی جنگ جهانی دوم (کتابخانه کنگره)

ساخت بنای یادبود جنگ جهانی دوم، که بین بنای یادبود واشنگتن و بنای یادبود لینکلن واقع شده است، در سپتامبر سال ۲۰۰۱ آغاز شد و در آوریل سال ۲۰۰۴ برای بازدید همگانی گشایش یافت.

دو بنای واقع در دو انتهای شمالی و جنوبی این میدان در کنار تندیس های ویژه بزرگداشت پیروزی در صحنه های  اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام واقع شده اند.

ملکه الیزابت دوم و یک تکاور پارک در برابر دیواری که نقل قولی درباره دلاوری بر آن حک شده، ایستاده اند. (عکس از آسوشییتد پرس)
الیزابت دوم، ملکه انگلستان، در ماه مه ۲۰۰۷ از یک بنای یادبود جنگ جهانی دوم در واشنگتن بازدید می کند. در این بنا به نقل قول از پرزیدنت هری اِس ترومن آمده است: “شجاعت نیروهای ما با شجاعت نیروهای کشورهای دیگری که در کنار ما مبارزه می کردند، همکاهنگ بود. آنها با هم ضربه را مهار کردند و با هم دشمن را به نابودی کشاندند.” (عکس از آسوشییتد پرس)

پرزیدنت هری ترومن در پیام ۱۹۴۵ خود به کنگره ایالات متحده (در کتیبه فوق)، از قوای متفقین ستایش کرد و نسبت به اعضای جنبش های زیرزمینی در کشورهای تحت اشغال که فداکاری هایشان به پیروزی متفقین کمک کرده بود، ادای احترام کرد.

دیواره ای که در آن مردانی با کلاهخود و سلاح به دست نشان داده شده اند. (عکس از آسوشییتد پرس)
یکی از ۲۴ دیواره برنزی نقش برجسته در کنار ورودی تشریفاتی این بنای یادبود (عکس از آسوشییتد پرس)

در جریان جنگ جهانی دوم شانزده میلیون آمریکایی در نیروهای مسلح ایالات متحده خدمت کردند؛ از این تعداد ۴۰۵ هزار و ۳۹۹ تن جان خود را در جنگ از دست دادند.

یک کهنه سرباز آمریکایی در بنای یادبود جنگ جهانی دوم (عکس از آسوشیتد پرس)
یک سرباز پیشین آمریکایی دیوار آزادی این بنای یادبود، که منقش به ۴ هزار و ۴۸ ستاره زرین است، نگاه می کند. هر ستاره نماد ۱۰۰ تن از نیروهای نظامی کشته یا مفقود آمریکایی است. (عکس از آسوشیتد پرس)

پرزیدنت اوباما در هفتادمین سالگرد اشغال نورماندی گفت: “هرگاه جهان باعث بدگمانی شما می شود، هرگاه که شما در امکان پذیر بودن دلاوری و خوبی تردید کردید، لختی درنگ کنید و به این مردان بیاندیشید.”

نمای هوایی بنای یادبود ملی جنگ جهانی دوم (عکس از آسوشییتد پرس)
هرساله دست کم ۴ میلیون گردشگر از این بنای یادبود بازدید می کنند. (عکس از آسوشییتد پرس)

نیروهای متفقین شامل همه کشورهایی بود که اعلامیه مورخ ۱ ژانویه ۱۹۴۲ ملل متحد را امضا کرده بودند. صلحی که در پایان جنگ حاصل شد تنها متعلق به طرف پیروز، یعنی متفقین، نبود، بلکه به آلمان، ژاپن، ایتالیا، و دیگر کشورها نیز تعلق داشت. همان گونه که پرزیدنت ترومن خطاب به مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در سال ۱۹۴۵ در سانفرانسیسکو تشکیل شده بود، گفت: “اگر نمی خواهیم همه با هم در جنگ بمیریم، باید بیاموزیم در صلح با هم زندگی کنیم.

اشاره: نخستین بیست و شش کشور امضا کننده اعلامیه عبارتند بودند از: ایالات متحده آمریکا، بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی، اتحاد جماهیر شوروی، چین، استرالیا، بلژیک، کانادا، کاستاریکا، کوبا، چکوسلواکی، جمهوری دومینیکن، السالوادور، یونان، گواتمالا، هائیتی، هندوراس، هند، لوکزامبورگ، هلند، زلاند نو، نیکاراگوئه، نروژ، پاناما، لهستان، اتحاد آفریقای جنوبی، یوگسلاوی.

تا ماه مارس سال۱۹۴۵ کشورهای زیر نیز به ترتیب این اعلامیه را به امضا رساندند: مکزیک، فیلیپین، اتیوپی، عراق، برزیل، بولیوی، ایران، کلمبیا، لیبریا، فرانسه، اکوادور، پرو، شیلی، پاراگوئه، ونزوئلا، اوروگوئه، ترکیه، مصر، عربستان سعودی، سوریه، و لبنان.