آلبرتو چاکوسانگا، مجری برنامه های رادیویی در خانه اش در آنگولا به ضرب گلوله در روز تولد آخرین فرزند خود در٢٠١٠ کشته شد. عبدالعزیز عدن، گوینده اخبار در یک حمله انتحاری در سومالی در ٢٠١١ کشته شد. ماری کالوین، خبرنگار، چشمش را بر اثر اصابت یک ترکش در سریلانکا، و جان خود را در ٢٠١٢ در جریان گلوله بارانی  در سوریه از دست داد.

مورتنی رادش، از کمیته حفاظت از روزنامه نگاران، پس از پخش ویدیوهای گردن زدن خبرنگاران به دست داعش در سرتاسر رسانه های اجتماعی گفت: “روزنامه نگاری به طور فزاینده ای به یک حرفه خطرناک تبدیل می شود.”

بنا به گفته این سازمان، از ١٩٩٢ تاکنون بیش از هزار روزنامه نگار که اکثر آنها امور سیاسی، جنگ یا فساد را پوشش می دادند، کشته شده اند. و اکثر آنها روزنامه نگاران محلی بودند که مشکلات محله های خود را مطرح می کردند.

روزنامه نگاران دیگری هستند که پشت میله های زندان به سر می برند. برخی از آنها مجبود به ترک کشوری که در آن کار می کردند می شوند. این همان اتفاقی که برای رادش افتاد، او پس از نوشتن مقاله ای درباره ایمنی عمومی در امارات متحده عربی مجبور به ترک آن کشور شد. رادش می گوید، از هر ده روزنامه نگاری که به قتل رسیدند، تنها یک مورد مرگ به پیگرد قانونی منجر می شود.

Children adding lights to chalk outlines on ground (AP Images)
کودکان در مانیل قتل عام ٣٢ روزنامه نگار را به یاد می آورند. (عکس از آسوشیتدپرس)

تغییر دیدگاه درباره روزنامه نگاران

علاقه به این که شاهد وقایع باشند روزنامه نگاران را از دیرباز به خطوط مقدم کشانده است. ولی در حالیکه در سالهای پیشین به آنها اغلب به عنوان ناظران بی طرف با دفتر یادداشت نگاه می کردند، امروزه ممکن است به جاسوسی یا مبارزه به سود دشمن متهم شوند، و برای محافظت از خود جلیقه های ضدگلوله و چاقو به تن می کنند.

مردم از طریق اینترنت می توانند در طول چند ثانیه توجه مخاطبان جهانی را جلب کنند، و طرف های مناقشه دیگر نیازی به روزنامه نگاران برای سخنگویی و نمایندگی از جانب آنها ندارند. اینترنت روزنامه نگاری شهروندی را امکان پذیر می سازد و آزادی بیان را تقویت می کند.

پس چرا روزنامه نگاران در سراسر جهان جان خود را برای افشای دانستان ها به خطر می اندازند؟ برای این که تفاوتی به جود آورند.

لیسا چیدکل و ماتیو کافمن از [روزنامۀ] هاتفورد کورانت گزارشی درباره خودکشی سربازان آمریکایی تهیه کردند و باعث انجام اقداماتی از سوی کنگره و مقامات نظامی ایالات متحده برای رسیدگی به مشکلات سلامت روحی و روانی میان نیروهای نظامی شدند.

روبن وایوز و جف گاتلیب از لس آنجلس تایمز مقاله ای درباره حقوق بسیار بالای مقامات دولتی در شهر بل، کالیفرنیا نوشتند که به دادرسی های در مورد تقلباتی که انجام گرفته بود و تغییر در مدیریت امور شهر انجامید. کارکنان نیوزدی تیراندازی، دستکاری و جعل مدارک و دیگر خلاف های صورت گرفته توسط افسران پلیس لانگ آیلند، نیویورک را پوشش دادند که به تشکیل یک هیئت منصفه عالی، محکومیت یک افسر پلیس، و تنظیم برنامه هایی در مورد یک سیاست جدید در ارتباط با استفاده از سلاح گرم منجر شد.

روزنامه نگاران فساد را افشا می کنند، قوانین را تغییر می دهند، عملکردها را در زمینه کسب و کار اصلاح می کنند، و زندگی ها را بهبود می بخشند.

مراسم یادبود با عکس جیمز فولی (عکس از آسوشیتدپرس)

عامل انسانی

لینزی اداریو، عکاس جنگی که به مناقشات سرتاسر جهان سندیت داده است گفت: “من واقعاً به مردمی که پوشش می دهم علاقه دارم.” او در جریان عکس گرفتن از سربازان کشته شده، قربانیان تجاوز جنسی، کودکانی که از سوء تغذیه رنج می برند، و اردوگاه های پر از پناهندگان، او را  ربوده و برای مدت شش روز با چشم پوش و دست و پا بسته نگه داشته شده اند. ولی این اتفاق او را از مسافرت با دوربینش باز نداشته است. اداریو گفت: “در اینجا من مطرح نیستم، کسانی که من آنها  را پوشش می دهم مطرحند.”

در واکنش به قتل خبرنگار جیمز فولی، مادرش دیان فولی در فیس بوک نوشت: “ما هرگز تا این حد به پسرمان افتخار نکرده ایم. او جانش را در تلاش برای نشان دادن رنج و محنت مردم سوریه فدا کرد.”

داستان مکتوب است

نام های حکاکی شده روزنامه نگاران مقتول
عکس از اِس اینگبر

در یک موزه در واشنگتن، اسامی روزنامه نگاران کشته شده روی شیشه ای از زمین تا سقف حک شده اند. این اسامی به سال های دهه ١٨٠٠ باز می گردند و روزنامه نگاران از همه رسانه ها و کشورها را شامل می شوند.

جین پلیچینسکی، مدیر نیوزیوم گفت: “وقتی من وارد این سالن می شوم، به یاد تعداد زیاد افرادی می افتم که فداکاری کرده اند و جان خود را از دست داده اند.”

اخیراً، کمیته ای شروع به انتخاب اسامی روزنامه نگارانی کرده است که تا کنون در ٢٠١٤ کشته شده اند، تا نام آنها نیز به این شیشه اضافه شوند. این فهرست به سرعت در حال رشد است. روزی این سالن باید مجدداً طراحی شود تا همه اسامی در آن جا شوند.

شما چگونه می توانید از مطبوعات آزاد دفاع کنید؟

اخبار آزادی جهانی مطبوعات را دنبال و دوستانتان را نیز به این کار تشویق کنید. شما اگر یک شهروند روزنامه نگار یا یک روزنامه نگار حرفه ای هستید، از منابعی مانند رهنمود رایگان امنیتی توسط کمیته محافظت از روزنامه نگاران، برنامه های جهانی مرکز بین المللی برای روزنامه نگاران، و برنامه برای روزنامه نگاران توسط وزارت امور خارجه بهره بجویید. این برنامه افراد جوانی را  که به صورت حرفه  ای در رسانه ها به کار اشتغال دارند از سراسر جهان به ایالات متحده می آورد. از لیلا کینگ، وابسته به شبکه سی ان ان در بارۀ  روزنامه نگاری شهروندی نکاتی بیاموزید.  این راهی است که در اختیار همه  قرار دارد  تا درباره رویدادهای آن بخش از جهان که در آن  اقامت دارند آگاهی رسانی کنند.