طرح اقدام پکن که در کنفرانس سازمان ملل در سال ۱۹۹۵ به تصویب رسید، یک برنامه کاری را برای توانمندسازی زنان تعیین و ۱۲ زمینه اساسی مورد نگرانی را شناسایی می کند. طی ماه تاریخ زنان،ShareAmerica   پیشرفت هایی را که در هر یک از این زمینه ها در سطح جهانی صورت گرفته اند ارزیابی می کند. مقاله امروز بر حقوق کودکان دختر  تمرکز دارد.

دلایل اقتصادی منطقی برای سرمایه گذاری یک کشور در امور دختران خود وجود دارند. بر اساس برآورد آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده (USAID)،  وقتی ۱٠ درصد بیشتر از دختران به مدرسه بروند، تولید ناخالص داخلی به طور متوسط ۳ درصد افزایش خواهد یافت. هر یک سال تحصیل بیشتر در مقطع متوسطه، قدرت کسب درآمد آینده یک دختر را حدود ٢٠ درصد افزایش می دهد. به گفته دانیل اپستاین، کارآفرین و یکی از بنیانگذاران Girl Effect Accelerator، دختران تحصیلکرده ٩٠ درصد از درآمد آینده خود را در خانواده های خود سرمایه گذاری می کنند؛ در حالی که این مقدار در پسران ۳۵ درصد است. لورنس سامرز اقتصاددان می گوید: “سرمایه گذاری در تحصیل دختران شاید بالاترین میزان ممکن بازگشت سرمایه در جهان توسعه یافته را داشته باشد.”

یک دختر و شش پسر در یک کلاس درسی (عکس از آسوشیتدپرس)
حضور یک دختربچه در میان شش پسر در یک کلاس درس در حیدرآباد هندوستان نشان دهنده نسبت ناهمگن جنسیتی در بخش هایی از جهان و نتیجه سقط جنین های انتخابی مبتنی بر جنسیت و قتل نوزادان دختر است. (عکس از آسوشیتدپرس)

سنت های فرهنگی زیانبار

با وجود مزایای بالقوه ای که دختران می توانند به ارمغان بیاورند، در بسیاری از جوامع جنسیت می تواند به منزله حکم اعدام باشد. در فرهنگ هایی که پسران را [بر دختران] ترجیح می دهند، جنین های دختر گاه به صورت عمدی سقط می شوند و یا نوزادان دختر به قتل می رسند. در جوامعی که این اقدامات عادی هستند، عدم توازن چمشگیری در نرخ جنسیتی وجود دارد. بنا بر اعلام صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، در سراسر آسیا، اروپای شرقی، و منطقۀ قفقاز بیش از 117 میلیون زن و دختر “گم شده اند.”

هنگامی که دختران در آفریقا، خاورمیانه، و آسیا به سن ازدواج می رسند، ممکن است قربانی ختنه یا ناقص سازی آلت تناسلی (FGM) شوند. این یک اقدام سنتی است و موجب پی آمدهای جدی و بلندمدت بر سلامتی فرد شده و حتی می تواند مرگبار باشد. دختران حتی قبل از رسیدن به سن ازدواج نیز ممکن است وادار به ازدواج در دوران کودکی شوند. در آفریقا، آسیای جنوبی و مرکزی، و خاورمیانه احتمال عروس شدن کودکانی که فقط ٧ سال دارند نیز وجود دارد. برنامه های دولت برای پایان بخشیدن به اقدامات زیانبار از طریق آموزش، پاداش های مالی، و قوانین، قادر به متوقف ساختن موارد مرگ و میر زودهنگام دختران، ختنه یا ناقص سازی آلت تناسلی زنان، یا ازدواج کودکان نشده است.

سه نفر به یک تلفن همراه نگاه می کنند. (عکس اهدایی از توستان جکو)
این زنان در سنگال با استفاده از یک برنامه توستان که از تلفن های همراه استفاده می کند، سواد پایه ای خود را بهبود می بخشند. (عکس اهدایی از توستان جاکو)

آموزش و پرورش کلید است

جایگاه پایین دختران در برخی کشورها موجب تبعیضی می شود که در تمام طول عمر آنها ادامه دارد. آنها از تغذیه، مراقبت های بهداشتی، و آموزش پایین تری برخوردار هستند. در واقع یک گزارش یونیسف در مورد کودکان بیرون از مدرسه که در سال ٢٠۱۵ انجام شده است، برآورد می کند که در سراسر جهان تعداد دخترانی که از تحصیلات ابتدایی محروم هستند، ۳ میلیون بیشتر از تعداد پسران است. برخی از بزرگترین خلأهای جنسیتی آموزشی در جهان را می توان در منطقه جنوب صحرای بزرگ آفریقا یافت. یک داوطلب سپاه صلح در سال ۱٩٩۱ سازمان توستان را برای آموزش حقوق بشر، بهداشت و درمان، و سواد پایه به زنان و دختران یک روستا در آفریقای غربی بنیان نهاد. در سطح دولتی نیز ۵ تن از وزیران زن آموزش و پرورش در آفریقا همایش آموزگاران زن آفریقایی (FAWE) را در سال ۱٩٩٢ پایه گذاری کردند تا ترویج آموزش و پرورش دختران و زنان به برابری جنسیتی برسد. همایش آموزگاران زن آفریقایی از طریق همکاری با سیاستگذاران و سازمان های غیردولتی به ۱٢ میلیون دختر و زن در ۳۳ کشور آفریقایی منطقه جنوب صحرای بزرگ آفریقا کمک کرده است تا به مدرسه بروند. توستان و همایش آموزگاران زن آفریقایی از سوی دانشکده خدمات بین المللی دانشگاه آمریکایی به عنوان ۱٠ سازمان غیردولتی نوآور در زمینه آموزش معرفی شده اند.