پم لورنسو به محض پیاده شدن از اتوبوس در ژوهانسبورگ صدای سوت زدن مرد را شنید. “او قدم زنان کنار من آمد و اسمم را از من پرسید. من به او بی اعتنایی کردم و به راه خود ادامه دادم. سپس او بازویم را گرفت و گفت: عزیزم، چرا با من حرف نمی زنی؟” لورنسو بازویش را از دست او کشید و به سوی دفتر کارش دوید، در حالی که مرد او را تعقیب می کرد و با صدای بلند دشنام های بسیار زشتی به او می داد. “این طولانی ترین و ترسناک ترین راهی بود که در سراسر زندگیم طی کردم.”

این، مزاحمت خیابانی است و در سراسر جهان اتفاق می افتد.

امیلی می، مدیر اجرایی یک جنبش بین المللی به نام هالابک برای مبارزه با این معضل گفت: “وقتی ما در سال ۲۰۰۵ گفت و گو پیرامون این مشکل را آغاز کردیم، هیچکس نمی دانست که اذیت و آزار خیابانی به چه معنا است.” او افزود: “آنها گمان می کردند که منظور، افرادی بودند که در خیابان درخواست پول می کردند.”

در گذشته با این مزاحمت ها “متلک و سوت” گفته می شد که البته می این اصطلاح را نمی پذیرد. “متلک و سوت نامیدن این معضل در واقع به مثابه کمرنگ کردن آن است. این کار ممکن است برای شما کلافه کننده و یا آزاردهنده باشد، اما تفاوت بسیار بزرگی میان چیز کلافه کننده با چیز ترسناک وجود دارد.”

می گفت که واژه “هالابک” – که ادغام شده عبارت “هالر بک” (holler back یا با فریاد واکنش نشان دادن) است و به خاطر کاربرد آن در یکی از آهنگ های گوئن استفانی در سال ۲۰۰۵ محبوبیت یافت – “بیانگر یک واکنش توانمندشده در رابطه با اذیت و آزار خیابانی است.”

بنا بر تازه ترین گزارش منتشره در رابطه با اذیت و آزار خیابانی توسط هالابک و دانشگاه کرنل، بیش از نیمی از زنانی که در ۲۲ کشور مورد پرسش قرار گرفته بودند، اظهار داشتند که بدنشان لمس یا دستمالی شده بود.

شعاری که با گچ روی پیاده رو در اعتراض به اذیت و آزار خیابانی نوشته شده است (عکس اهدایی از هالوبک)
یک شعار “اعتراض گچی” هالوبک علیه اذیت و آزار خیابانی. (عکس اهدایی)

این تنها برای زنان ترسناک نیست. افراد جامعه همجنسگرایان زن، همجنسگرایان مرد، دو جنسگرایان، تراجنس ها، و بیناجنس ها (دگرباشان یا LGBTI) نیز هدف اذیت و آزار خیابانی قرار می گیرند.

یک برنامه کاربری هالابک ویژه تلفن های همراه به مردم این امکان را می دهد تا از موارد اذیت و آزار خیابانی عکس گرفته و آنها را گزارش کنند و محل آنها را نیز با برچسب مشخص کنند. گروه “اذیت و آزار خیابانی را متوقف کنید” نیز یک بلاگ را با همین هدف ایجاد کرده است.

این تلاش ها میزان آگاهی را افزایش داده اند. برای نمونه، در شهر نیویورک اکنون اداره پلیس موظف است تا اطلاعات مربوط به اذیت و آزار جنسی در وسائل نقلیه همگانی را در اینترنت منتشر کند.

بنا بر اعلام هالابک رهگذرانی که شاهد اذیت و آزار خیابانی هستند، می توانند از چهار طریق زیر کمک کنند:

از کسی که هدف آزار قرار گرفته سوال کنند

از فردی که فکر می کنید، مورد اذیت و آزار قرار گرفته است، بپرسید: “آیا آنها مزاحم شما شده اند؟ آیا حالتان خوب است؟”

پرت کردن حواس فرد مزاحم

یک اقدام ساده، مانند پرسیدن این که “ساعت چند است؟” می تواند راهی بدون درگیری جهت به نمایش گذاشتن حضورتان و پرت کردن حواس آنها و قطع رفتار کنونی آنها باشد.

با دوستانتان مخالفت کنید

اگر دوستانتان مزاحم می شوند، به آنها بگویید که به نظر شما این خنده دار یا قابل قبول نیست.

به جنبش بپیوندید

از هالابک یا گروه های دیگر بازدید کنید و ماجرای اذیت و آزار دیدن خود را با دیگران در میان بگذارید، مطالب بیشتری آموخته و مشارکت کنید.