هنرمندان موسسه فیروزکوه افغانستان را متحول می کنند

صغرا حسینی در نه سالگی هنگامی که پدرش بر اثر گلوله بارانی در کابل کشته شد، تسلی و آرامش خاطر خود را در هنر پیدا کرد. امروز حسینی یک از با استعدادترین هنرمندان جوان افغانستان است که آثار هنر خطاطی و نقاشی های طریق مینیاتور خود را در شهر های سراسر جهان به نمایش می گذارد.

حسینی که در سال ٢٠١٤ با آلیس سیکولینی، جواهرساز بریتانیایی برای مجموعه ای از جواهراتی که با دست نقاشی شده اند به همکاری پرداخت، می گوید: “کار هنری من را با گذشته ام پیوند می دهد – با خانواده ام و با کسانی که پیش از من از دنیا رفتند.”

حسینی موفقیت خود را مدیون سه سال کارآموزی در موسسه فیروز کوه می داند، بنیاد نیکوکاری انگلیسی که از سال ٢٠٠٦ با حمایت ایالات متحده صدها هنرمند و معمار افغان را در هنرهای سنتی مانند نجاری، میناکاری و قالی بافی آموزش داده است. (فیروزکوه نام شهری در افغانستان است که در قرن دوازدهم از بین رفت. این بنیاد خیریه به درخواست پرنس چارلز بنا گذاشته شد.)

حسینی می گوید که در این موسسه او یاد گرفته است که رنگ مورد استفاده، کاغذ و حتی قلم هایش را خودش درست کند. او می گوید:  “مهم است که خودم همه کارها را انجام بدهم.”

صغرا حسینی از افغانستان، نشسته و در حال نقاشی است. (عکس اهدایی)
صغرا حسینی، هنرمند افغان می گوید: “بدن به غذا نیاز دارد اما روان نیازمند هنر است. (عکس اهدایی)

حسینی در میان چندین صنعت کار از افغانستان است که آثار آنها در نمایشگاه فیروزکوه مجموعه موزه های اسمیتسونیان “هنرمندانی که افغانستان را متحول می کنند” تا آخر اکتبر به نمایش گذاشته شده است.

او در دیدار خود از واشنگتن و نشان دادن کار خود به بازدیدکنندگان از موزه اسمیتسونیان گفت: “هنر مانند آینه است. من می خواهم با نشان دادن این هنر  داستان خودم و فرهنگی را که در افغانستان داریم نشان بدهم.”

حسینی می گوید وضعیت در افغانستان امروز بسیار بهتر از دوران طالبان و زمانی است که زنان نمی توانستند از منزل خارج شوند یا تحصیل کنند.

هنرمندان در حال کار روی نقاشی (عکس اهدایی از موسسه فیروزکوه)
(عکس اهدایی)

افغانستان نقشی حیاتی در جاده ابریشم باستانی دارد که امتداد آن از اروپا تا چین است. در نتیجه این کشور سنت هایی از هند، ایران، و آسیای مرکزی را در خود دارد.

این سنت ها در نمایشگاه اسمیتسونیان به نمایش گذاشته شده اند که به سبک مراد خان، بخشی قدیمی از شهر کابل که موسسه فیروزکوه در آن قرار دارد طراحی شده است.

نمایشگاه اسمیتسونیان شامل “کاروانسرا”، مکانی برای گردهمایی و استراحت مسافران جاده ابریشم نیز می شود.  دیدارکنندگان می توانند بر روی تشک های افغانی بنشینند و کوزه ها، جواهرات و قالی های دستی هنرمندان را که با رنگ های طبیعی و پشم گوسفندان محلی بافته شده اند تماشا کنند. اما آثاری از فناوری را نیز می توان یافت: یک نقشه کامپیوتری تعاملی از افغانستان امکان اکتشاف در تاریخ منطقه و سنت های هنری آن را برای دیدارکنندگان فراهم کرده است. دیوار رسانه های اجتماعی بازخورد دیدارکننگان و مضمون های در حال تغییر را نشان می دهد.

حسینی می گوید کار هنری او زندگیش است. “من می خواهم فقط همین کار را بکنم و بس…می خواهم داستان ما را با نقاشی های مینیاتور خودم تعریف کنم و داستان هنر و فرهنگم را به کشورهای دیگر نشان دهم.”