وقتی از گریس جری پرسیدند که چه توصیه ای برای ایجاد تغییر دارد، در پاسخ گفت: “بزرگترین تریبونی که می توانید پیدا کنید و صدای خود را بر آن بیافزایید.”

جری یک خواننده گاسپل نیجریایی و دارای صدای نیرومندی است. او هنگام معرفی پرزیدنت اوباما پیش از سخنرانی رئیس جمهوری در مقابل ۵۰۰ نفر از رهبران جوان آفریقایی (YALI)، این فرصت را غنیمت شمرد.

سفری که جری را ۱۳ سال پیش به واشنگتن آورد با یک مصیبت آغاز شد و آن هنگامی بود که او توانایی استفاده از پاهای خود را در یک تصادف از دست داد و پی برد که افراد معمول به شیوه های بسیاری به حاشیه رانده می شوند.

او پیش از وقوع تصادف در گروه کُر کلیسای خود می خواند، ولی بعد از آن برای مدتی علاقه اش به خواندن را از دست داد. او افسردگی پیدا کرده بود، ولی با مرور زمان و بهبود یافتن دوباره به خواندن علاقه جدی پیدا کرد و تصمیم گرفت از صدایش برای دفاع از دیگر افراد معلول استفاده کند. جری گفت: “من دوست دارم دیدگاه مردم را نسبت به معلولان از افرادی که نیاز به کمک دارند به انسان هایی که دارای حقوق هستند تغییر دهم.”

گریس جری در حال معرفی اوباما. او به عنوان ملکه صندلی چرخ دار در نیجریه، مبارزه برای حقوق معلولان را به سرتاسر آفریقا گسترش داد. (وزارت امور خارجه/ دی. ای. پیترسون)

سال گذشته او برای دریافت بورس ماندلا در واشنگتن تقاضا داد و برگزیده شد. این کمک هزینه که از سوی طرح رهبران جوان آفریقایی اهدا می شود، ۵۰۰ نفر را از کشورهای جنوب صحرای بزرگ آفریقا برای آشنا شدن با دیگر افرادی که به خاطر ایجاد تغییر تلاش می کنند به ایالات متحده می آورد.

جری گفت: “من با یک شرکت کننده از اتیوپی آشنا شدم که از فلج اطفال جان به در برده بود و در تحقیق و گردآوری داده ها درباره چالش هایی که معلولین در اتیوپی با آن مواجهند، بسیار فعال است.  من با مرد معلولی از سیرالئون ملاقات کردم که وکیل مدافع حقوق بشر است.” این سه نفر اکنون برای “ساختن آفریقایی فراگیرتر با یکدیگر همکاری می کنند.”

ترانه های جری توجه را به هر مسئله ای که او درباره اش بخواند جلب می کنند.  تمجید او از طرح رهبران جوان آفریقایی تحت عنوان “E Go Happen” ظرف ٢۴ ساعت اول در اینترنت صد هزار بیننده داشت. این ترانه به گوش کسی در کاخ سفید رسید که او را برای معرفی اوباما هنگام سخنرانی وی خطاب به دریافت کنندگان بورس ماندلا برگزید.

جری هنگام معرفی رئیس جمهوری گفت که به پاس قانون آمریکایی های دچار معلولیت (ADA)، طی بازدیدش از آمریکا “آنچه را که باید مصداق فراگیری و دسترسی باشد” تجربه کرده بود. او افزود: “من به آفریقا باز می گردم تا اطمینان یابم که این رؤیا به تحقق می پیوندد.”

رئیس جمهوری در آغاز سخنرانی اش گفت: “صحبت کردن بعد از گریس مانند صحبت کردن بعد از میشل است. به خود می گویم، ‘من نمی توانم به خوبی او صحبت کنم.’”