چرا حزب کمونیست چین از ارواح هراس دارد؟

Illustration of two men in military uniform, one using scissors to cut filmstrip with images of ghosts (
(State Dept./D. Thompson)

چه کسی یک فیلم ترسناک خوب دوست ندارد؟ یا یک فیلم ماجراجویانه که میان چند بُعد فضا و زمان رخ می دهد؟

حزب کمونیست چین مرتب فیلم ها، روزنامه ها، برنامه های تلویزیونی و رسانه های اجتماعی را که در داخل کشور از سرکوب تبت، اتفاقات میدان تیان آنمن و البته سانسور توسط دولت انتقاد می کنن، را سانسور می کند.

اما چرا حزب کمونیست چین از ارواح و سفر در زمان هراس دارد؟

براساس گزارش اخیر انجمن قلم آمریکا تحت عنوان “ساخت هالیوود، سانسور شده توسط پکن“، حزب کمونیست چین موضوعاتی را که یادآور کنترل استبدادی و فساد دولت برای بینندگان باشند، سانسور می کند.

این گزارش با نقل قول از اُوین جین، یک هنرمند بریتانیایی متولد چین متولد می گوید که در ادبیات و قصه های عامیانه چینی، “ارواح شیطانی” به عنوان استعاره ای برای مقامات فاسد به کار گرفته می شوند. جین گفت: “منع داستان های ارواح برای غربی ها پوچ و خنده آور به نظر می رسد و با این وجود ترس تاریخی، ریشه دار و عمیقی را که دولت نسبت به مردم خود احساس می کند، نشان می دهد.”

پخش فیلم کمدی بازسازی شده شکارچیان روح در سال ۲۰۱۶ در چین ممنوع شد. این فیلم قربانی محدودیت های حزب کمونیست چین در سال ۲۰۰۸ در فیلم هایی شد که “وحشت، ارواح و فراطبیعی” را به تصویر می کشند.

یکی از نویسندگان هالیوود به انجمن قلم آمریکا، یک سازمان غیرانتفاعی مدافع آزادی بیان گفت که فیلم مشهور  روح (۱۹۹۰) با بازیگری دِمی مور امروزه از ترس سانسور حزب کمونیست چین و ممنوعیت اکران یا پخش آن در بازارهای پرسود چین، احتمالاً بازسازی نخواهد شد.

Security guard looking at movie posters behind row of bicycles (© Greg Baker/AP Images)
یک مأمور امنیتی در ۲۵ آوریل ۱۹۹۷ به بیلبوردی پر از پوسترهای فیلم بیرون یک سینما در پکن نگاه می کند. (© Greg Baker/AP Images)

گزارش انجمن قلم آمریکا فقط آخرین گواه حاکی از این است که حزب کمونیست چین برای حفظ کنترل اطلاعات در چنگ خود حاضر به چه کارهایی است. کمیته حفاظت از روزنامه نگاران در گزارشی در دسامبر ۲۰۲۹ دریافت که چین بیش از هر کشور دیگری در جهان روزنامه نگاران را به زندان می اندازد.

حزب کمونیست چین همچنین ده ها هزار نفر را در سطح ملی، استانی و محلی برای نظارت بر اینترنت استخدام می کند. محتوای ممنوعه طیف وسیعی از موضوعات، از اشاره به نقض حقوق بشر توسط رژیم در میدان تیان آنمن در سال ۱۹۸۹ گرفته تا تصاویر وینی خرسه که کاربران اینترنتی چینی گاهی برای تمسخر پرزیدنت شی جین پینگ استفاده می کنند را در بر می گیرند.

کنترل تاریخ

این رژیم تلاش دارد تا اطمینان حاصل کند که مردم چین فقط نسخه تاریخ بنا بر روایت حزب کمونیست چین را بیاموزند.

سانسور کنندگان حزب کمونیست چین در ۲۰۱۱ دستورالعمل هایی را برای ممنوعیت به تصویر کشیدن سفر در زمان صادر کردند و ادعا کردند که این فیلم ها “تاریخ جدی را به نحوی کم ارزش و بیهوده نشان داده اند.” یک تهیه کننده هالیوودی به انجمن قلم آمریکا می گوید، اگرچه این ممنوعیت مبهم به نظر می رسد، اما  داستان های سفر در زمان می توانند تفسیرهای متفاوتی را از تاریخ ارائه دهند.

لامجاب بورجیگین، یک تاریخ شناس مغولی با نگاهی انتقادی به تاریخ مدرن در ۲۰۱۹ به دلیل انتشار یک کتاب مستند درباره جنایات تحت حزب کمونیست چین در مغولستان داخلی در طول انقلاب فرهنگی و به اتهام “تجزیه طلبی” و “خرابکاری در وحدت ملی” در زندان حبس شد.

پنهان کردن موارد نقض حقوق بشر

سانسور حزب کمونیست چین فراتر از چین می رود، زیرا تولیدکنندگان فیلم در سراسر جهان از خواسته های حزب کمونیست چین برای تغییر جزئیات و شخصیت ها و بازنویسی طرح داستان برای دسترسی پیدا کردن به بازار تماشاگران فیلم در این کشور استقبال می کنند.

جاد آپاتو، کارگردان سینمای آمریکایی اخیراً به شبکه MSNBC  گفت که فیلم هایی که جهانیان را از نقض مداوم حقوق بشر به دست حزب کمونیست چین آگاه خواهند کرد، مانند بازداشت بیش از یک میلیون اویغور و دیگر اقلیت ها در سین کیانگ، ممکن است هرگز ساخته نشوند.

آپاتو گفت: “به جای اینکه تجارت ما با چین منجر به آزادتر شدن چین شود، چیزی که اتفاق افتاده است … این است که چین سکوت ما را با پول خود خریده است.”

ویلیام بار، دادستان کل ایالات متحده در ماه ژوئیه گفت: “جهانی سازی همیشه منجر به آزادی بیشتر نمی شود. جهانی که به ریتم طبل های چین کمونیست پیش رود برای نهادهایی که به بازارهای آزاد، تجارت آزاد و یا تبادل آزاد ایده متکی هستند، مساعد نخواهد بود.”