ژوئنتین: گرامیداشت پایان برده داری

ژوئنتین (واژه مرکب از “ژوئن” و “نوزدهم” به انگلیسی) یا روز آزادی، یک روز تعطیل است که هر سال به مناسبت پایان برده داری در ایالات متحده گرامی داشته می شود.

در ١٩ ژوئن ١۸۶۵، تقریباً سه سال پس از صدور اعلامیه آزادی توسط پرزیدنت لینکلن در ۲۲ سپتامبر ١۸۶۲، برده داری در تگزاس پایان گرفت.

Portrait engraving of Gordon Granger (© Peter Righteous/Alamy Stock Photo)
پرتره کنده کاری شده سرلشکر گوردون گرنجر توسط جان باتری، حدود سال ١۸۶۲. (© Peter Righteous/Alamy Stock Photo)

تگزاس که یکی از ایالت های مؤتلفه در جنگ داخلی ایالات متحده بود، اعلامیه آزادی لینکلن را تا مدت ها نادیده گرفته بود. بنابراین، گوردون گرنجر سرلشکر ارتش اتحادیه  با دو هزار سرباز فدرال در ژوئن آن سال به بندر گالوستون، تگزاس رفتند تا مردم تگزاس را از این اعلامیه مطلع سازند.

در ١٩ ژوئن ١۸۶۵، گرنجر در بالکن ویلای اشتون در گالوستون ایستاد و با صدای بلند  متن “دستور عمومی شماره ٣” را برای حضار خواند. این دستور چنین آغاز می شود: “بدین ترتیب مردم تگزاس مطلع می شوند که در مطابقت با اعلامیه قوه مجریه ایالات متحده، همه بردگان آزاد هستند.”

بردگان سابق در خیابان های گالوستون به جشن و سرور پرداختند.

 

سنت گرامیداشت ژوئنتین در سال بعد در تگزاس شروع شد. مورخ هنری لوئی گیتس جونیور گفت: “در آغاز، هدف گردهم آوردن مجدد خانواده هایی بود که از یکدیگر گسسته بودند. ولی پس از آن و اکنون، نوزدهم ژوئن به یک سالروز مهم برای تأمل سیاهپوستان تبدیل شده است.”

فرمان گرینجر فوراً در زندگی بردگان سابق تگزاس تغییری ایجاد نکرد. گیتس گفت: “برده داران تا آنجایی که توانستند از اعلام خبر خودداری کردند، و بسیاری از آنها سعی کردند برده های خود را برای یک  فصل برداشت دیگر نگه دارند.” و نمایندگان دفتر فریدمن، یک آژانس فدرال که برای کمک به میلیون ها آمریکایی آفریقایی تبار که پس از پایان جنگ داخلی از بردگی رهایی یافته بودند، تأسیس شده بود در سپتامبر آن سال، یعنی چندین ماه پس از فرمان گرینجر به تگزاس رسیدند.

گیتس گفت: “برده های سابق که مزارع  و کشتزارها را سر خود ترک کردند، اغلب به خاطر این تخطی ظاهری با مجازات های خشونت آمیز، ازجمله قتل روبرو شدند. این  انتقام جویی وحشیانه نشان دهنده این بود که سفیدپوستان تگزاس نمی خواستند آزادی سیاهپوستان را بپذیرند، و زمینه را برای سرکوب بیشتر آماده کرد.”

با وجود مواجه با موانع و خشونت در تگزاس، افراد تازه آزاد شده نوزدهم ژوئن را به یک سنت سالانه و نشان پیروزی علیه نا عدالتی تبدیل کردند.

تکامل یک روز تعطیل

وقتی افراد آزاد شده در هیوستون برای جشن و گرامیداشت نخستین ژوئنتین در ١۸۶۶ آماده می شدند، به سرعت با قوانین تفکیک نژادی شهر که از گردهمایی آنها در پارک های عمومی ممانعت می کردند، مواجه شدند. ولی تا سال های دهه ١۸٧۰ توانستند با جمع آوری ۸۰۰ دلار ۴ هکتار زمین بخرند و آن را پارک آزادی نامیدند.

Children on playground (© Michael Stravato/The New York Times)
کودکان در پارک آزادی هیوستون که در ۲۰١٧ با ٣۴ میلیون دلار بازسازی شد، بازی می کنند. (© Michael Stravato/The New York Times)

در سال های اخیر، شورای شهر هیوستون این پارک را به عنوان یک مکان تاریخی شناسایی کرد. در ۲۰١٩، پارک آزادی که هنوز ژوئنتین و سایر مناسبت ها در آن گرامی داشته می شوند، در فهرست اماکن تاریخی و فرهنگی طرح راه بردگان یونسکو قرار گرفت و بر نقش آن در نور افکندن بر تأثیرات برده داری تاکید شد.

امروزه، ژوئنتین در ۴۶ ایالت و واشنگتن دی سی یک روز تعطیل محسوب می شود. در این روز خانواده ها و دوستان دور هم جمع می شوند و اغلب با خواندن اعلامیه آزادی، خطبه های مذهبی و ترانه های معنوی آن را سپری می کنند.

Group of people celebrating and having their picture taken (© Dylan Buell/VIBE/Getty Images)
مردم در رژه فستیوال ژوئنتین در میلواکی، ویسکانسین در ۲۰١٩ شرکت می کنند. (© Dylan Buell/VIBE/Getty Images)

گیتس گفت: “ژوئنتین یکی از بهترین نمونه های این است که یک جنبش مردمی چگونه می تواند سرنوشت و تاریخ خود را قلم بزند و از آن برای پیشبرد اهداف مفید استفاده کند. از پایان برده داری تاکنون چقدر پیشرفت کرده ایم و چقدر از پیشرفت بازمانده ایم؟ چگونه می توانیم اهمیت تاریخ را به فرزندان و نوه هایمان انتقال دهیم؟ و چگونه می توانیم از آنهاییکه قبل از ما مبارزه کردند و بر موانع باورنکردنی غلبه کردند تا ما بتوانیم امروز، هرچند با نقص و نا رضایتبخشی اینچنین زندگی کنیم، تمجید به عمل آوریم؟ ژوئنتین فرصتی است برای تأمل در گذشته و تفکر درباره آینده است.”