الن اچوا در سال ١٩٥٨، سالی که سازمان ملی هوا-فضای آمریکا، ناسا، تاسیس شد به دنیا آمد. هنگامی که نخستین انسان پا بر کره ماه گذاشت، او یازده سال داشت. اما فضانورد شدن او کمتر از رئیس جمهوری شدنش محتمل به نظر می رسید. خانم اچوا به نیوزیوم گفت: “در آن زمان هیچ کس از یک دختر نمی پرسید که بزرگ شدی می خواهی فضانورد بشوی؟”

اما در سال ١٩٧٨ وقتی شش زن توسط ناسا به عنوان فضانورد انتخاب شدند، دیگر وضعیت عوض شده بود. در حالی که همکاران مرد آن ها برایشان به شوخی یک کیف لوازم آرایش تهیه کرده بودند، اما به گفته کاترین سالیوان، یکی از این شش زن، “ما نمی خواستیم “دختران فضانورد” و مجزا از مردان باشیم.”

با باز شدن این راه اوچوا که مدرک لیسانس در فیزیک گرفته بود وارد تیم فضانوردان شد. در سال ١٩٣٣ او اولین زن لاتین تباری شد که به فضا رفت. او به چهار سفر فضایی با مجموع ١٠٠٠ ساعت رفت، به مطالعه جو زمین پرداخت، روی ماهواره مطالعه خورشید کار کرد و از یک بازوی روباتیک برای حرکت تیم در پیاده روی فضایی در ایستگاه فضایی بین المللی استفاده کرد.

گروه متنوعی از زنان به عنوان دانشمندان متخصص سفرهای فضایی، خلبان و فرمانده به او پیوسته اند. در سال ١٩٩٢ می جمیسون، پزشک، اولین زن آمریکایی آفریقایی تبار فضانورد شد. پزشک دیگری، چیاکی موکایی در سال ١٩٩٤ اولین زن فضانورد ژاپنی تبار شد. مهندس و کارآفرین ایرانی تبار، انوشه انصاری در سال ٢٠٠٦ سفری به ایستگاه فضایی کرد – نخستین توریست فضایی زن و اولین فضانورد با پیشینه ایرانی.

در مورد دختر ١٣ ساله ای که می خواهد اولین گام را بر مریخ بگذارد بخوانید. هیچکس، نه پدر او و نه رسانه ها یا مقام های ناسا، رویای او را مورد تردید قرار نمی دهند.

آیا شما، یا کسی که شما می شناسید، علاقمند به کار در علم و فناوری، مهندسی و یا ریاضیات است؟ درباره TechGirls بخوانید، برنامه تبادل دانشجو برای دختران جوان از خاورمیانه و آفریقای شمالی با تاکید بر رشته هایی مثل طراحی تارنما، روباتیک و گرافیک ویدیویی. برنامه Girls Who Code  دختران را به مهارت ها و منابع لازم برای دنبال کردن فرصت های امروزی در رشته کامپیوتر مجهز می کند. LAUNCH که توسط ناسا، USAID و وزارت امور خارجه آمریکا و نایکی تاسیس شده، از رویکردهای نوین در مقابل چالش های موجود حمایت می کند.