از قالیبافی تا مدیرعاملی

زنان دور یک تخته سفید و کامپیوتر گردهم آمده اند (عکس اهدایی از انورادها سنگوپا)
(عکس اهدایی از انورادها سنگوپا)

معصومه حبیبی قالیباف بود. او اکنون مدیریت یک شرکت مهندسی برق را به عهده دارد. اندیشه فرید در اردوگاه های پناهندگان بزرگ شد. اکنون، گروه غیرانتفاعی وی به کودکان یتیم و پناهنده آموزش می دهد. چنین داستان هایی می توانند کلید ایجاد ثبات در افغانستان و بهبود بخشیدن به اقتصاد این کشور باشند.

در اینجاست که طرح آرتمیس وارد صحنه می شود. این طرح که توسط یک دانشکده بیزنس بین المللی مستقر در آریزونا اداره می شود، مهارت های حرفه ای زنان کارآفرین افغان را تقویت می کند.  گیتی آریانپور، از اعضای گروه آرتمیس که به یک کار تمام وقت اشتغال دارد، دانشجوی پزشکی است و در حاشیه مدیریت یک کسب و کار کوچک را بر عهده دارد می گوید: “زنان افغان می توانند به کسب و کار اشتغال داشته باشند، می توانند به تنهایی سفر کنند، و می توانند در کنار سایر اشخاص بایستند و صدای خود را به گوش دیگران برسانند.”

شرکت کنندگان در این برنامه یک دوره دو هفته ای را در محیط دانشکده تکمیل می کنند و سپس به کشورشان باز می گردند تا شرکت های خود را تأسیس کرده و یا گسترش دهند. مربیان این برنامه دو سال پس از پایان دوره آموزشی به شرکت کنندگان مشاوره می دهند و از آنها حمایت می کنند. فارغ التحصیلان طرح آرتمیس کسب و کارهای گوناگونی را می گردانند، ازجمله بافت ابریشم و پشم، تولید زعفران و مدیریت بوتیک های مُد روز.

شرکت کنندگان در طرح آرتمیس برای چالش های کاری آماده می شوند (عکس از آسوشیتدپرس)

برنامه های دیگر- مانند ده هزار زن که از سوی وزارت امور خارجه حمایت می شود- به همین ترتیب به زنان در افغانستان و دیگر کشورهایی که به آموزش حرفه ای، شبکه سازی و دسترسی به سرمایه نیاز دارند، آموزش و تعلیم می دهند.

به گفته کارشناسان زنان به آموزش و تعلیم سایر زنان علاقه و تمایل دارند و از تأثیرات چندگانه این روند گزارش می دهند.